زن و شوهرها مراقب این «خانه خراب‌کن» باشند!

[ad_1]

ما فردی را سالم می‌دانیم که علاوه بر سلامت جسمانی و روانی، به لحاظ جنسی نیز از سلامت کامل برخوردار باشد. سلامت جنسی لازمه ازدواج موفق و زندگی زناشویی رضایت بخش است.اساسی دارد. روابط جنسی رضایت بخش چسب زندگی و مایه قوام و دوام زندگی است. بر اساس یافته‌های گروه تحقیقاتی در دانشگاه شاهد بیش از 60 درصد زوج‌هایی که در تهران برای طلاق به یکی از مجتمع‌های قضایی خانواده مراجعه می‌کنند از روابط جنسی با همسرشان رضایت ندارند. اختلالات جنسی با وجود شایع بودن درمان‌پذیرند.

البته درمان‌پذیری اختلالات جنسی به معنای ساده بودن درمان اینگونه اختلالات نیست. بسیاری از زوج‌هایی که به علت مشکلات جنسی مراجعه می‌کنند قبلاً به توصیه دیگران یا براساس تبلیغات ماهواره‌ای و اینترنتی انواع و اقسام داروها و محصولات جنسی را مصرف کرده‌اند ولی نتیجه نگرفته‌اند چراکه درمان اختلالات جنسی معمولاً ترکیبی از درمان‌های دارویی و غیر دارویی و گاهی صرفاً براساس درمان‌های روانشناختی است.

برای مثال سرد مزاجی در زنان در اغلب موارد منشأ جسمی ندارد و باید علل بروز آن را در جای دیگری مانند بی‌عاطفگی و بی‌توجهی همسر، تنش‌ها و استرس‌های زندگی، مشاجرات خانوادگی، اختلالات جنسی شوهر، شرایط فیزیولوژیک زن، ابتلا به افسردگی و نظایر آن جست‌و‌جو کرد. مصرف خودسرانه انواع و اقسام داروهای جنسی که اتفاقاً در همه داروخانه‌ها به وفور وجود دارند و بی‌نسخه به مشتریان عرضه می‌شوند نه تنها ثمربخش نیست که با خطرها و عوارض جانبی گوناگونی نیزهمراه است و گاهی روند درمان را هم دشوارتر می‌کند.

متأسفانه در مورد مسائل جنسی معضل مراجعه نکردن یا دیر مراجعه‌کردن بیشتر است. اختلالات جنسی بر خلاف بیماری‌های دیگر مانند بیماری‌های قلبی، فشار خون بالا یا نارسایی کلیه‌ها حیات فرد را تهدید نمی‌کنند بنابراین افراد سعی می‌کنند به نوعی با مشکل کنار بیایند در حالی که نمی‌دانند اختلالات جنسی مانند موریانه آرام و تدریجی پایه‌های زندگی زناشویی را سست می‌کند. بسیاری از بدبینی‌ها، مشاجرات بر سر مسائل جزئی و بی‌اهمیت، پرخاشگری‌ها، روابط بد با فرزندان و همکاران وحتی بروز مشکلات جسمانی مانند سردردهای مکرر می‌تواند ناشی از وجود اختلالات جنسی باشد که فرد به آن بی‌توجه است.

البته نارضایتی از روابط جنسی همیشه به علت وجود اختلال جنسی نیست. باورهای نادرست درباره مسائل جنسی، نا آگاهی درباره موضوعات جنسی و نداشتن اطلاع کافی از تفاوت‌های جنسی زن و مرد هم در بسیاری از موارد موجب نارضایتی جنسی می‌شوند. اگرچه می‌توان چنین مشکلاتی را در جلسات مشاوره با زوج‌های ناراضی برطرف کرد.

اما راه حل بهتر رفع آن، ارائه آموزش‌های جنسی به زوج‌ها پیش از بروز چنین مشکلاتی است. دوران عقد بهترین زمان برای ارائه آموزش‌های جنسی صریح و بی‌پرده به جوانان است. چنین آموزش‌هایی بویژه در حال حاضر که افراد در معرض هجوم انواع و اقسام مطالب، تبلیغات و آگهی‌های نادرست و فریبنده وشبکه‌های ماهواره‌ای و شبکه‌های اجتماعی قرار دارند همچنان به تأکید نیاز دارد. نکته مهم دیگر اینکه در درمان اختلال جنسی همکاری زن وشوهر ضروریست.

در بسیاری از موارد، فرد هنگامی مراجعه می‌کند که روابط جنسی با همسرش بشدت دچار مشکل شده و مثلاً ماه هاست که دیگر همسرش حاضر به برقراری ارتباط با او نیست در اینگونه موارد، زن و شوهر هردو باید در جلسات درمانی حاضر شوند و هردو باید برای ترمیم و بهبود این ارتباط همکاری کنند. به هرحال توجه به سلامت جنسی و تشخیص و درمان بموقع اختلالات آن علاوه بر تأمین سلامت فرد مانع از فروپاشی خانواده می‌شود.

نهادی که همگان برای در امان ماندن جامعه از بسیاری از آسیب‌های اجتماعی و رفتاری مانند ایدز، اعتیاد و فحشا بر نقش آن تأکید دارند.

[ad_2]

لینک منبع

علائم شایع‌ترین بیماری آمیزشی

[ad_1]

به گزارش جام جم آنلاین ، عامل ایجاد این بیماری، ویروسی به نام پاپیلوم انسانی (HPV) است که انواع مختلفی دارد. مثلا بعضی از انواع این ویروس، یکی از علل مهم ایجادکننده سرطان گردن رحم در خانم‌ها است. ضمن این که می‌تواند سبب ایجاد سرطان دستگاه تناسلی در مردان نیز شود.

زگیل‌های تناسلی به صورت ضایعات گوشتی خاکستری رنگ در ناحیه دستگاه تناسلی مردان و زنان دیده می‌شود. زگیل‌های تناسلی نواحی مرطوب دستگاه تناسلی را درگیر می‌کند و در بسیاری از موارد آن قدر کوچک هستند که ممکن است با چشم غیر مسلح دیده نشوند، در حالی که بشدت مسری‌اند. ‌فقط در یک‌بار رابطه با یک فرد آلوده به این بیماری، احتمال انتقال بیماری 60 درصد است. این بیماری از طریق تماس مستقیم پوست به پوست نیز منتقل می‌شود، یعنی اگر هر قسمتی از پوست و مخاط مثل مخاط دهان با ناحیه تناسلی یک فرد آلوده به ویروس پاپیلوم انسانی تماس پیدا کند، ابتلا به آن امکانپذیر است.

باید بدانید همه افراد آلوده به ویروس پاپیلوم انسانی باوجود آلوده بودن ناحیه تناسلی به ویروس، دارای ضایعات زگیلی نیستند یعنی آلودگی آنها مخفی است، ولی ناقل عفونت بوده و می‌توانند آن را به دیگران منتقل کنند. از طرفی باید توجه داشت زگیل معمولی پوست متفاوت از زگیل‌های ناحیه تناسلی است و علت آن نوع دیگری از ویروس پاپیلوم انسانی است. پس زگیل پوست را نباید با زگیل ناحیه تناسلی اشتباه گرفت.

باید بدانید زگیل‌های تناسلی در هر دو جنس زن و مرد دیده می‌شود و علائم آن معمولا به صورت تجمع خوشه‌ای زگیل‌ها ست. این تجمع خوشه‌ای از چند عدد تا گرفتاری وسیع تمام ناحیه تناسلی و مقعد متفاوت بوده و در خانم‌ها علاوه بر قسمت خارجی دستگاه تناسلی، داخل و خارج واژن، گردن رحم و نیز در اطراف مقعد دیده می‌شوند. مثلا بسیاری از زگیل‌های داخل واژن بدون علامت بوده و گاهی تنها علامت آنها خونریزی به دنبال رابطه زناشویی است. شیوع زگیل‌های تناسلی در خانم‌ها به همان اندازه مردان بوده، ولی علائم در خانم‌ها کمتر است. از طرفی در مردان معمولا در نوک آلت تناسلی دیده می‌شوند ولی در تنه آلت تناسلی، روی کیسه بیضه و اطراف و داخل مقعد نیز می‌توان آنها را یافت.

باید بدانید زگیل‌ها به خودی خود دارای علائم نیستند، ولی به علت موقعیت خاص، سبب ایجاد خارش و سوزش می‌شوند. حتی گاهی به دلیل ضربه، خونریزی می‌کنند یا اگر در محل خروج ادرار قرار گیرند، ممکن است راه خروج ادرار مسدود و بیمار مبتلا به احتباس ادراری شود. همچنین اندازه زگیل‌ها از یک میلی‌متر تا یک سانتی‌متر متفاوت است و گاهی چند زگیل به هم پیوسته و ظاهری شبیه گل کلم پیدا می‌کنند. تشخیص زگیل‌های ناحیه تناسلی براساس سابقه و ظاهر ضایعات آسان است. گاهی ضایعات خیلی ریز هستند و دیده نمی‌شوند یا ظاهر گول زننده دارند و شبیه سایر بیماری‌های پوستی هستند و گاهی ضایعات را باید قابل رویت کرد. در این روش، محل مورد نظر را با اسید استیک 5درصد آغشته و پنج تا ده دقیقه صبر می‌کنیم. اگر ضایعه سفید شود، دلیل وجود زگیل تناسلی است. این اقدام تشخیصی در خانم‌ها توصیه نمی‌شود.

دکتر محمدرضا صفری‌نژاد

جراح و متخصص بیماری‌های کلیه و مجاری ادراری

[ad_2]

لینک منبع

اختلال هویت جنسی چیست؟

[ad_1]

به گزارش جام جم آنلاین ، اختلال هویت جنسی یا همان ترانس سکچوالیسم از جمله اختلال‌هایی است که دانستن درباره آن برای بسیاری از افراد می‌تواند جالب توجه و مهم باشد زیرا در صورت ابتلای یک فرد، اعضای خانواده وی نیز اثرات آن را بر خود حس می‌کنند. از این‌رو صفحه مشاوره این هفته را به بررسی این مساله اختصاص می‌دهیم.

احتمالا همه شما در طول عمر خود با افرادی مواجه شده‌اید که با همجنس‌های خود متفاوتند. بسیاری از این افراد به شوخی یا جدی به جنس مخالف منسوب می‌شوند و ممکن است واکنش بدی هم در برابر این انتساب اطرافیان نشان ندهند. حتی ممکن است بعضی اسمی از جنس مخالف هم برای خود انتخاب کرده باشند. ممکن است مردم به اشتباه این افراد را «دوجنسی» بنامند اما این واژه در انسان از نظر علمی قابل استفاده نیست. تعدادی از این افراد مبتلا به اختلال هویت جنسی هستند و عمیقا نیازمند آن هستند که توسط اطرافیان درک و کمک شوند.

اختلال هویت جنسی چیست؟

هویت جنسی یعنی برداشت فرد از زن یا مرد بودن خود. در اکثریت قاطع موارد این برداشت بر جنسیت ظاهری فرد منطبق است اما در تعدادی از افراد جامعه این برداشت با جنسیت ظاهری‌شان منطبق نیست. یعنی به‌طور مثال فردی که از نظر ظاهری کاملا دختر است و هیچ مشکلی از نظر هورمونی یا اندام‌های جنسی و آزمایشات ژنتیک ندارد خود را یک پسر می‌داند و معتقد است که به اشتباه در بدن یک دختر گیر افتاده است. این اختلال در مطالعات جهانی در مواردی که فرد از نظر ظاهری پسر است اما خود را دختر می‌داند بیشتر است اما در مطالعات در ایران موارد افرادی که به ظاهر دختر هستند اما خود را پسر می‌دانند شایع‌تر گزارش شده است. یک اشتباه رایج این است که افراد گمان کنند هر کس که رفتار جنس مخالف را نشان می‌دهد دچار اختلال هویت جنسی است، در حالی که این‌گونه نیست و افراد فراوانی هستند که خود را متعلق به همان جنس می‌دانند اما بعضی رفتارهای جنس مخالف را هم دوست دارند. این افراد مبتلا به چنین اختلالی نیستند.

علت این اختلال چیست؟

این اختلال هم مانند بسیاری از مشکلات پزشکی فاقد یک علت است و عوامل متعددی در این بین به نظر می‌رسد. در واقع هویت جنسی فرد از برداشت و ادراک وی از رفتارها، صحبت‌ها و تعامل‌ها اطرافیان از والدین، خواهر و برادرها و همبازی‌ها و رسانه‌ها شکل می‌گیرد. بسیاری از والدین کودکان مبتلا در این بین خود را مقصر می‌دانند و ملامت می‌کنند.

واقعیت این است که نمی‌توان گفت اگر ایشان یک یا چند رفتار خود را تغییر می‌دادند کودک، مبتلا به این مشکل نمی‌شد زیرا عوامل مختلفی در این بین دخیل است.

سن شروع اختلال چه زمانی است؟

این اختلال معمولا از سنین کودکی و حتی خردسالی علایمی دارد که از جمله مهم ترین آن‌ها تمایل به بازی کردن با کودکان جنس مخالف و اسباب‌بازی‌های آنهاست. در واقع معمولا باور فرد از این که دختر است یا پسر در سنین بسیار پایین و تقریبا تا چهارسالگی شکل می‌گیرد. این افراد البته با افزایش سن و ورود به مدرسه ممکن است با فشار هم مدرسه‌ای‌ها بعضی از حالت‌های خود را پنهان کنند اما معمولا در دوره راهنمایی و دبیرستان و شروع بلوغ جنسی علایم خود را بروز می‌دهند. در واقع مبتلایان به این اختلال تقریبا در تمام موارد از دوران کودکی با صحبت‌ها و رفتار خود نگرانی‌هایی را در خانواده ایجاد می‌کنند.

نقش خانواده‌ها در دوران کودکی

خانواده‌ها باید بدانند اگر در دوران کودکی و مشخصا در دوران پیش‌دبستانی شاهد رفتار یا گفتاری از کودک بودند که از جنس رفتار یا گفتار جنس مخالف بود به آن توجه کنند اما نگران نباشند زیرا بسیاری از کودکان از سر کنجکاوی گاهی چنین کارهایی می‌کنند. اما در صورت تکرار آن حتما باید با یک روانپزشک یا روان‌شناس بالینی مشورت کنند و کودک را به پذیرش نقش همخوان با جنس ظاهری خود ترغیب کنند. کوتاهی و بی‌توجهی در این زمینه بویژه اگر جنسیت کودک بر خلاف جنسیت مورد علاقه والدین باشد یا در یکی از دوقلوهای غیرهمجنس، گاهی دیده می‌شود.

آیا این افراد مجرم یا منحرف هستند؟

جواب این سول به‌طور واضح خیر است. این افراد تقصیر و انتخابی در مسیر ابتلای خود به این اختلال ندارند و در واقع مشکل ایشان در سال‌هایی شکل گرفته است که اختیار و شناختی از درست و غلط بودن باور و رفتار خود نداشته‌اند. یک اشتباه رایج این است که این افراد را منحرف جنسی یا شهوت‌ران بدانیم. نکته مهم این است که این افراد فارغ از گرایش جنسی خود، اصولا از درک جنسی در خود مشکل دارند. بسیاری از این افراد تا مدت‌ها و گاهی در تمام عمر به‌دلیل این مشکل از برقراری رابطه جنسی اجتناب می‌کنند.

تغییر جنسیت راه اصلی در بزرگسالی

در صورتی که این اختلال از کودکی شروع شود و بموقع مداخله مورد نظر صورت نگیرد و فرد با این مشکل بزرگ شود در اکثر موارد و در صورتی که تشخیص توسط چند روانپزشک تائید شود معمولا با روش‌های دارویی و غیردارویی و مغزی نمی‌توان نظر فرد را به سمت جنسیت ظاهری خود برگرداند. در چنین مواردی در صورت اصرار و تمایل فرد، تقریبا عمل جراحی تغییر جنسیت تنها راهکار عملی است.

این عمل که با فتوای حضرت امام خمینی(ره) از حدود 30 سال پیش در ایران نیز به صورت شرعی و قانونی قابل انجام است، عوارضی هم دارد و متاسفانه در بعضی موارد پس از آن، به شکلی که فرد انتظار دارد شرایط خوب پیش نمی‌رود. البته صدور گواهی عمل جراحی پس از بررسی‌های دقیق قانونی و علمی انجام می‌شود و نیازمند معمولا یک تا سه سال پیگیری و مراجعه منظم و مشارکت در ارزیابی و درمان دقیق است و پیش از آن از سایر روش‌ها مانند هورمون درمانی و پوشیدن لباس جنس مخالف نیز استفاده می‌شود.

اختلال هویت جنسی یکی از دردناک‌ترین اختلال‌های کشف شده توسط انسان است. دردی که عمیقا فقط خود فرد آن را درک می‌کند و برای سایر اعضای خانواده غیرقابل درک است.

همین مساله باعث می‌شود بسیاری از خانواده‌ها در مسیر درمان فرد همکاری مناسبی نداشته باشند و مسیر درمان این افراد با مشکل جدی مواجه شود. این در حالی است که تلخی تجربه این افراد را می‌توان در سخنان ایشان براحتی دریافت. بسیاری از آنها در بی‌اطلاعی از خطرات و عوارض عمل جراحی تغییر جنسیت می‌گویند: «دکتر! من حاضرم حتی شده روی تخت غسالخانه متعلق به جنس مخالف باشم.»

دکتر محمدرضا شالبافان

روانپزشک و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران

[ad_2]

لینک منبع

داروهایی با اثر منفی بر میل جنسی!

[ad_1]

به گزارش جام جم آنلاین به نقل از عصرایران، اگر در پی تقویت میل جنسی خود هستید، گزینه های مختلف از داروها تا رژیم غذایی و ورزش می توانند مد نظر قرار بگیرند.

موارد مختلفی می توانند بر کاهش میل جنسی تاثیرگذار باشند که یکی از آنها مصرف برخی داروهای مشخص است. در ادامه با این داروها که گاهی اوقات از نمونه های پر مصرف نیز هستند، بیشتر آشنا می شویم.

مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین

مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSIRs) از جمله رایج‌ترین داروهای ضد افسردگی موجود در بازار هستند. برندهایی مانند زولوفت و پروزاک توسط پزشکان برای درمان افسردگی، اضطراب، و دیگر مسائل سلامت روانی تجویز می شوند. خبر خوب این است که آنها می تواند نقش چشمگیری در بهبود خلق و خو از طریق افزایش سطوح سروتونین داشته باشند.

خبر بد این است که SSIRها سطوح دوپامین و نوراپی‌نفرین را در مغز کاهش می دهند و می توانند میل جنسی را سرکوب کنند. اگر درباره مصرف این داروها و تاثیر آنها بر زندگی جنسی خود نگران هستید، بهتر است در این زمینه با پزشک خود صحبت کنید.

داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای

پیش از دهه 1990 میلادی، ضد افسردگی های سه حلقه ای انتخاب نخست روانپزشکان بود. اما برخی پزشکان همچنان سه حلقه ای هایی مانند الاویل را تجویز می کنند. این داروها را می توان هم برای درمان افسردگی و هم درد عصبی مرتبط با زونا استفاده کرد.

اما ضد افسردگی های سه حلقه ای می توانند میل جنسی را از بین ببرند. مطالعات جدید دانشگاه کالیفرنیا نشان داده اند که این داروها تاثیر چشمگیرتری بر میل جنسی بانوان دارند، در شرایطی که SSRIها بیشتر بر میل جنسی مردان تاثیرگذار هستند.

داروهای ضد بارداری

داروهای ضد بارداری می توانند هورمون های جنسی در بانوان را کاهش دهند که در برخی موارد می تواند اثر منفی بر میل جنسی داشته باشد. اگر پس از مصرف داروهای ضد بارداری متوجه چنین اثری شده اید با پزشک خود درباره استفاده از گزینه های ضد بارداری دیگر مانند IUD که تاثیر کمتری بر میل جنسی دارند، صحبت کنید.

پروسکار

بزرگ شدن پروستات که به نام هایپرپلازی خوش خیم پروستات (BPH) شناخته می شود، می تواند آزار دهنده باشد. برای مردانی که این شرایط در آنها تشخیص داده شده است، روز و شب می تواند با مراجعه مداوم به دستشویی گره بخورد. بسیاری از بیماران و پزشکان به داروی پروسکار متوسل می شوند که با دستکاری در سطوح تستوسترون نشانه های BPH را کاهش می دهد. اما این شرایط می تواند به کاهش میل جنسی یا اختلال در تعوظ در مردان منجر شود. اگر علاقه ای به مصرف دارو برای مقابله با پروستات بزرگ شده خود ندارید می توانید با پزشک درباره انجام عمل جراحی صحبت کنید.

پروپشیا

ریزش مو می تواند تاثیر بسیاری زیادی روی اعتماد به نفس و عزت نفس مردان داشته باشد، که این شرایط به نوبه خود می تواند اثر منفی بر میل جنسی آنها بگذارد. بر همین اساس است که بسیاری از مردان برای مقابله با ریزش مو از داروی پروپشیا استفاده می کنند.

اما پروپشیا نیز نشانه هایی از تاثیر بر میل جنسی را نشان داده است. این دارو نیز به روشی مشابه با پروسکار در سطوح انتشار تستوسترون دستکاری ایجاد می کند که می تواند به اختلال در عملکرد جنسی منجر شود. از این رو، پزشکان درمان های دیگر ریزش مو مانند استفاده از روگین را تجویز می کنند که اثری مشابه با پروپشیا بر میل جنسی ندارد.

آنتی هیستامین ها

فصل بهار برای افرادی که از آلرژی رنج می برند دوران سختی محسوب می شود و بر همین اساس است که بسیاری به مصرف آنتی هیستامین ها روی می آورند. اما آنتی هیستامین ها می توانند بر زندگی جنسی فرد تاثیرگذار باشند. خبر خوب این است که اثر آنتی هیستامن ها بلند مدت نیست و چیزی حدود 12 ساعت یا کمتر طول می کشد. بر همین اساس است که بسیاری از پزشکان برنامه ریزی استفاده از این داروها برای همساز بودن با یک زندگی جنسی سالم را توصیه می کنند.

داروهای ضد تشنج

داروهایی که برای پیشگیری از تشنج شکل گرفته اند می توانند زندگی بیماران را نجات دهند، اما همچنین می تواند اثر قابل توجهی بر میل جنسی آنها نیز داشته باشند. خبر خوب این است که داروهای مختلفی برای کمک به پیشگیری از تشنج در دسترس هستند و پزشک می تواند نمونه هایی که تاثیر چشمگیر بر زندگی جنسی بیمار ندارند را تجویز کند.

شبه افیونی ها

شبه افیونی ها مانند ویکودین و اُکسی کانتین برای کمک به افرادی که از دردهای فلج کننده رنج می برند معرفی شده اند. از این نظر، آنها کار خود را به خوبی انجام می دهند، اما می توانند اثر منفی قابل توجهی بر میل جنسی بیمار نیز داشته باشند. شبه افیونی ها می توانند سطوح تستوسترون را کاهش دهند و از این رو، میل جنسی مردان کاهش یابد. اما حتی زنان نیز پس از مصرف شبه افیونی ها کاهش میل جنسی را نشان داده اند.

مسدودکننده های بتا

بسیاری از بزرگسالان آمریکایی از مسدودکننده های بتا مانند پروپرانولول و متوپرولول برای کمک به پیشگیری از تشدید بیماری های جدی قلبی استفاده می کنند. متاسفانه این مسدودکننده های بتا می توانند اثر چشمگیری بر میل جنسی داشته باشند. خبر خوب این است که انواع مختلفی از مسدودکننده های بتا در دسترس هستند و اگر با مصرف یک نمونه از آنها فردی کاهش میل جنسی خود را تجربه کند می تواند با مشورت پزشک یک گزینه درمانی دیگر را انتخاب کند.

بنزودیازپین ها

بنزودیازپین ها مانند زاناکس اغلب برای کمک به افراد مبتلا به اضطراب شدید – شرایطی که به صورت مستقیم بر میل جنسی تاثیرگذار است – تجویز می شوند. بنزودیازپین ها گروهی از داروهای تجویزی هستند که برای کمک به کسب آرامش و کاهش تنش عضلانی از طریق دستکاری در سیستم عصبی مرکزی طراحی شده اند.

با این وجود، بنزودیازپین ها می توانند میل جنسی را نیز کاهش دهند و از دیگر عوارض جانبی آنها می توان به سرگیجه، خواب آلودگی، ناراحتی معده و تاری دید اشاره کرد. افرادی که بنزودیازپین ها را مصرف می کنند می توانند تحریک پذیری، حالت تهوع، و عدم تمایل برای رابطه جنسی را تجربه کنند.

[ad_2]

لینک منبع

روش‌های ترک خودارضایی

[ad_1]

به گزارش جام جم ، طوری که مقاومت در مقابل آن سخت است. کم نیستند افراد متاهلی که بنا به دلایلی دست به خودارضایی می‌زنند و از این کار در عذاب هستند.

وقتی حالت فوریت در اقدام به خودارضایی ایجاد می‌شود، از خود بپرسید چرا می‌خواهید خودارضایی را ترک کنید. فکر کنید اگر والدین یا همسرتان شما را در حالت خودارضایی ببینند چه فکری در مورد شما خواهند کرد؟ اگر تمایل به خودارضایی با رفتن به وبگاه‌های پورنوگرافی از طریق رایانه‌تان را دارید، رایانه را در محلی قرار دهید که غیر از شما دیگران نیز بتوانند صفحه مانیتور را ببینند و اگر افکار شهوانی به شما دست می‌دهد، بلافاصله فکر خود را منحرف و به چیزهای دیگر مثل بازی فوتبال و… فکر کنید. همچنین وقت‌های آزاد خودتان را پر کرده و برای خود اهداف ساده و کوچک تعیین کنید. ابتدا هدف این باشد که تا سه روز خودارضایی نخواهید داشت و پس از این که چند بار در انجام این هدف موفق شدید، کم‌کم تعداد روزها را افزایش دهید. در قدم بعدی مدت آن را پنج روز و سپس یک هفته کنید تا این زمان به یک ماه یا بیشتر برسد، اما در این کار بلندپروازی نکنید که شکست می‌خورید. در عین حال در رایانه نرم‌افزاری نصب کنید که وبگاه‌های پورنوگرافی را بلاک یا مهار می‌کنند. اگر این نرم‌افزار نیاز به کلمه عبور دارد، بدون هدف یک کلمه عبور طولانی مثلا 16 کاراکتر در محل کلمه عبور تایپ کرده سپس آن را کپی و در محل وارد کردن تائید کلمه عبور وارد کنید و کلید ورود را بزنید.

به این ترتیب در هر بار مراجعه به وبگاه‌های پورنوگرافی نرم‌افزار از شما برای وارد شدن کلمه عبور می‌خواهد و چون شما کلمه عبور را نمی‌دانید به ناچار پشت این وبگاه‌ها خواهید ماند.

اگر شما در حمام دست به خودارضایی می‌زنید، یک ساعت شماطه‌دار کوک کنید و موقعی که زنگش به صدا در آمد، سریع حمام را ترک کنید.

یکی دیگر از روش‌های ترک خودارضایی این است که هیچ وقت در خانه تنها نباشید. هر وقت احساس کردید باید خودارضایی کنید، شروع به راه رفتن و حتی دویدن آهسته کنید و وقتی اجبار به خودارضایی خیلی شدید و غیرقابل کنترل است، دوش آب سرد بگیرید چراکه در از بین بردن این حالت اجباری موثر است. آخر این که از نشستن روی تختخواب اجتناب کنید و همیشه روی صندلی یا زمین و در حضور دیگران بنشینید.

دکتر محمدرضا صفری‌نژاد

جراح و متخصص بیماری‌های کلیه و مجاری ادراری

[ad_2]

لینک منبع

پیچش بیضه از تشخیص تا درمان

[ad_1]

به گزارش جام جم آنلاین ، بیضه دارای یک طناب یا بند است که به آن آویزان است و داخل این طناب شریان بیضه وجود دارد که مسئول خون‌رسانی به بیضه است. حالا اگر بیضه دچار چرخش شود، طناب نیز می‌چرخد و شریانی که به بیضه خون می‌رساند به علت پیچیدن دور خود مسدود می‌شود و اگر جریان خون شریانی هر عضوی قطع شود، آن عضو در عرض چند ساعت از بین می‌رود.

شایع‌ترین علت پیچش بیضه یک اختلال مادرزادی است که در آن بیضه بخوبی به کیسه بیضه متصل نشده و حول طناب خود می‌چرخد. از طرفی 65درصد بیماران، پسران 12 تا 18 ساله هستند و باقی موارد معمولا زیر 30 سالگی اتفاق می‌افتد، ولی بروز آن در هر سنی امکان‌پذیر است. همچنین یک اصطلاح به نام پیچش متناوب بیضه وجود دارد که در آن بیضه هر از گاه دچار پیچش شده و خود به خود هم بر طرف می‌شود. این بیماران نیز نیاز به عمل جراحی دارند. این در حالی است که بعضی بیماران بخصوص پسر بچه‌ها از بیان کردن مشکل خود خجالت می‌کشند و وقتی از درد به خود می‌پیچند، در مقابل این پرسش که چه مشکلی دارید، اظهار می‌کنند که دل درد دارند.

علائم پیچش بیضه

شایع‌ترین علامت، درد ناگهانی در بیضه است که با دست زدن به بیضه زیاد می‌شود و بیضه به لمس بشدت حساس است. همچنین چون طناب بیضه می‌پیچد بیضه بالاتر می‌رود و چون بیضه عصب‌گیری مشترک با دستگاه گوارش دارد، این بیماران ممکن است دچار تهوع و استفراغ شوند. بسیاری از علائم پیچش بیضه با علائم عفونت حاد بیضه مشترک است ولی در عفونت حاد، بیضه بیمار تب‌دار بوده و کیسه بیضه معمولا قرمز می‌شود و در آزمایش ادرار، علائم عفونت ادراری را می‌توان دید. از طرفی پیچش بیضه در فصل سرما بیشتر دیده می‌شود.

تشخیص پیچش بیضه

اگر فرزند شما به ناگهان دچار درد بیضه شود یا خود شما ناگهان دچار درد بیضه شوید، باید بلافاصله نزد متخصص بروید در غیر این صورت زمان طلایی درمان را از دست خواهید داد. بنابراین باید جایی را برای مراجعه انتخاب کنید که احتمال می‌دهید در آنجا بیماری پیچش بیضه در اسرع وقت تشخیص و درمان خواهد شد. پزشک معمولا با معاینه می‌تواند به تشخیص برسد. اگر زمان کافی وجود داشته باشد و در همان مرکز سونوگرافی داپلر وجود داشته باشد، سونوگرافی می‌تواند پیچش شریان بیضه و مسدود شدن آن را نشان دهد ولی به تجربه بنده نباید وقت را تلف کرد و بیمار باید به طور اورژانس تحت عمل جراحی قرار گیرد تا بیضه خود را از دست ندهد. اگر هم حین عمل متوجه شویم بیمار پیچش بیضه نداشته است، هیچ چیز را از دست نداده‌ایم. گاهی بعضی پزشک‌ها با دست رفع پیچش انجام می‌دهند ولی این که این کار چقدر موفقیت‌آمیز است مشخص نیست و اگر 24ساعت از پیچش بیضه بگذرد، شانس نجات بیضه صفر است.

و اما درمان

درمان رفع پیچش، جراحی است. حین جراحی اگر بیضه از قبل از بین رفته و سیاه شده باشد، آن را در می‌آورند. در هر صورت باید حین جراحی بیضه طرف مقابل که سالم است توسط جراح به پوست کیسه بیضه ثابت شود تا بعدها دچار پیچش نشود.

دکتر محمدرضا صفری‌نژاد

جراح و متخصص بیماری‌های کلیه و مجاری ادراری

[ad_2]

لینک منبع